De invloed van ontwrichtende innovatie op strategie

Ontwrichtende innovaties zijn niet nieuw. Sinds de start van de industriële ontwikkeling omstreeks 1750 hebben ontwrichtende innovaties voortdurend geleid tot de neergang van ondernemingen die zich niet tijdig konden aanpassen aan de nieuwe realiteit. Bekende voorbeelden in de 20e eeuw zijn Kodak (verrast door de digitale fotocamera), IBM (verrast door de personal computer) en Nokia (verrast door het touchscreen op de smartphone) en nog recenter de reiswereld (verrast door Booking.com). Zoals Charles Darwin al zei: ‘Het zijn niet de sterkste soorten die overleven en ook niet de meest intelligente. Het is het soort dat het beste reageert op veranderingen’.

Wel nieuw is het tempo waarmee ontwrichtende innovaties elkaar opvolgen. Door de combinatie van de Wet van Moore, de komst van internet en de unieke eigenschappen van software kunnen nieuwe producten steeds beter, goedkoper en klantgerichter worden aangeboden en neemt het tempo van ontwrichtende innovaties steeds verder toe. Dit is, behalve een kans, ook een bedreiging voor bestaande bedrijven en daarmee een ontwikkeling die aandacht verdient.

Zoals in januari 2014 ook aangegeven door Larry Dowes en Paul Nunes in hun boek Bing Bang Disruption en in augustus 2014 door Salim Ismael en Yuri van Geest in hun boek Exponentiële organisaties, is een rechtstreeks gevolg van deze ontwikkeling dat de klassieke aanpak van strategievorming tekort kan schieten en daarom herijking behoeft. Veel bestuurders én toezichthouders op ondernemingen zijn zich daarvan echter onvoldoende bewust of weten niet hoe ze hierop moeten reageren.

Deze position paper beoogt inzicht te geven in de gevolgen van ontwrichtende innovatie en geeft handreikingen om hierop in te spelen.

> De invloed van ontwrichtende innovatie op strategie